Oprichting

Muziekvereniging St. Jan Kilder is op 3 juli 1945 opgericht als een Rooms-Katholieke Harmonie.
Oprichters van de heren Hent Linnenbank, Gerrit Mennings en Willem Hollander met hulp van toenmalig pastoor Van Weerdenburg.
Bij de oprichting in 1945 was er niets; van sponsoring en van gemeente subsidies had men nog nooit gehoord.
Toch lukte het om in korte tijd een harmonie van de grond te krijgen.
De toenmalige bezetting bestond toen uitsluitend uit mannen.

Het is aan de inspanning van genoemde heren te danken dat de harmonie in Kilder snel een belangrijke plaats in zal nemen.
Gerrit Mennings, de eerste secretaris van de vereniging, was jarenlang een drijvende kracht.
Ook zijn zoons hebben veel voor de vereniging betekend.
Jo Kemperman was de eerste voorzitter en hij werd door Gerard Alofs opgevolgd die de vereniging in de jaren '50 door een moeilijke periode heen loodste.

Daarna trok Harrie Lanke de kar.
Behalve voorzitter van St. Jan was de heer Lanke ook oprichter en voorzitter van de Berghse Korenbond en tevens bondsbestuurder van de toenmalige muziekbond St. Willibrord.
Zijn opvolger als voorzitter is Theo Berendsen geworden.
In de vereniging, en ver daar buiten, stond hij bekend als Theet met de grote trom.
In zijn zittingsperiode is de basis gelegd voor een sterke vereniging: de drumband werd opgericht en er kwam een samenwerkingsverband tot stand tussen de schutterij, carnavalsvereniging en de majorettes/dansgarde.

In het 40-jarig jubileum nam Wim Willemsen de voorzittershamer over.
In zijn tijd kwamen de internationale contacten tot stand.
De vereniging bezocht het Sauerland en Zwitserland.
Toen Wim om persoonlijke redenen zijn zittingsperiode vroegtijdig beëindigde, is "Theet" weer tijdelijk voorzitter geworden, niet veel later gevolgd door zijn zoon Marcel.

Eerste penningmeester van St. Jan was Jan Gerritsen, beter bekend als "Kleine Jan".
Hij heeft de taak van penningmeester tot aan zijn overlijden in 1981 met hart en ziel uitgevoerd.
Ook nu nog passeren anekdotes van en over "Kleine Jan" nog regelmatig de revue.


Een passage uit het boek muziekvereniging "St. Jan" 40 jaar

 

Veertig jarig bestaan van Muziekvereniging "Sint Jan" in Kilder. 
Een feit dat niet zo maar vergeten kan worden. Het is een mijlpaal voor een vereniging.


Je zit gezellig, knus bij elkaar over deze gebeurtenis te praten, je dwaalt af en komt al snel terecht bij de oprichters.
Iemand heeft nog ergens een schoenendoos met oude foto's van toen staan. 
De foto's worden bekeken en vage herinneringen worden ontwikkeld tot verhalen. 

Precies weten doe je het niet meer.
Toch eens navragen bij oud-leden. 
Zo gezegd, zo gedaan. 

Zo zitten we bij een oud-lid in de huiskamer onze oude verhalen eens te verfrissen bij een lekkere bak koffie.

Al snel komen we terecht in mei 1945, een maand voor de oprichting van de vereniging.
Nederland is dan pas bevrijd. 

De schutterij "Sint Jan" organiseert een schuttersfeest, een feest voor de Kilderse bevolking.

Vreemd toch dat die muzikanten geen Kildersen zijn, merken enkele feestgangers op.
In deze buurt staan ook de heren G. Stienezen, G. Ebbers en G. Mennings. 
Zij horen dit en moeten dit bevestigend toegeven. 
Toch raar dat Braamt zoveel muzikale mensen heeft; de Kinnaers, de Huntings en andere personen. 
Zij treden op, op een Kilders feest. Heeft Kilder geen muzikanten? 
Niemand kon hier echt antwoord op geven.


Om zekerheid hierover te krijgen werd door de heren H. Linnenbank, W. Hollander en G. Mennings besloten om dit op te biechten bij Zijn Eerwaarde Heer Pastoor van Weerdenburg.
Deze was wel bereid om vanaf de preekstoel een mededeling te doen aan de Kilderse bevolking tot de vorming van een harmonie.

De eerste reaktie was erg positief, want er hadden zich meer dan 70 leden gemeld bij het parochiehuis.
Uit deze leden werd door Pastoor van Weerdenburg een voorlopig bestuur aangewezen. 
Namelijk de heren J. Kemperman, H. Linnenbank, W. Elshof, G. Mennings, J. Gerritsen, B. Welling en J. Welling.

Deze bestuursleden hadden als eerste taak een compleet instrumentarium aan te kopen.
In die tijd werden dat ok wel toeters genoemd. 
De vraag rees toen, waar kopen wij toeters en hoe komen we aan geld? 
W. Hollander en G. Mennings wisten nog een complete bezetting te koop. 
Zij hadden gehoord dat de heer G. Jansen uit Oosseld, met als bijnaam "De Dubbele" nog tweede hands toeters had.


J. Kemperman, G. Mennings en H. Linnenbank gingen naar "De Dubbele" toe om eens te kijken.
Ze vonden er inderdaad toeters, maar dan wel op een zeer ongebruikelijke plaats. 
De toeters lagen ergens op zolder in de stof en de vorming van spinnewebben was al in volle gang. 
Na een selectie bleken er 33 toeters geschikt om te bespelen.


Bij de onderhandelingen bleek dat er prijs voor stond van f 1.500,== met als beding dat vereniging katholiek moest zijn.

Dit beding op zich was niet moeilijk omdat Kilder in overgrote meerderheid katholiek was.
Die f 1.500,== was wel een probleem, namelijk de vereniging in oprichting had geen geld. 
Dit probleem werd zoals toen gebruikelijk was voorgelegd aan de Zeer Eerwaarde Heer Pastoor van Weerdenburg. 
Deze was bereid om een lening van f 1.500,== te verstrekken. 

De eer was aan de heer J. Gerritsen, in de volksmond beter bekend als "Kleine Jan", om dit kapitale bedrag met zorg naar Oosseld te brengen.
Dit gebeurde met paard en wagen, zodat de toeters meteen meegenomen konden worden. 
Eenmaal terug gekomen begon het werk, het herstellen van de toeters. 
Poetsen, oliën, solderen etc. was nodig om uit deze toeters enigszins behoorlijk geluid er uit te krijgen. 
Inmiddels was de heer L. Jansen (Louis Jansen) uit 's-Heerenberg benaderd om als dirigent te fungeren.


De oprichting van Harmonie "Sint Jan" vond plaats op 3 juli 1945.
De dirigent, de heer L. Jansen, heeft een bezetting gemaakt voor de harmonie. 
Pastoor van Weerdenburg wordt de geestelijk adviseur.

De geestelijk adviseur had een belangrijke taak bij de toelating tot de harmonie.
Hij bepaalde of een persoon genoeg muzikale talenten had. 
De selectie procedure is wel streng geweest, want van de aanvankelijk 70 leden bleven er amper 30 leden over.

De oorzaak moet gezocht worden in het te laag inschatten van het muziek maken en de verplichtingen die daarbij horen.


De 30 leden gingen in een sneltreinvaart diverse nummers instuderen.
Het eerste optreden is geweest op 10 september 1945, voor de schutterij, als teken van verbondenheid tussen de schutterij en de harmonie. 
Ze gedroegen zich als broer en zus. 
De schutterij heeft altijd de bereidheid gehad om de harmonie te helpen en omgekeerd. 
Zowel materieel als immaterieel. 


Optredens waren er veelvuldig, teveel om op te noemen.
Enkele optredens uit de jaren 1945-1955 willen we graag even naar voren halen. 
Zoals het eerste concours in augustus '46, een concours in Diepenheim in september '47, serenades aan de teruggekeerde Indië-gangers '49 en het concours in 's-Heerenberg in augustus '51.

Het eerste concours waaraan de harmonie deelnam was in augustus 1946 in Didam.
Een concours wordt ingedeeld in mars- en concertmuziek. 
Voor het marsgedeelte had de harmonie "De Picknick" ingestudeerd en voor het concertgedeelte "Bloeiende Lente". 
Plankenkoorts hadden sommige leden wel maar het resultaat was bevredigend, zeker voor een beginnende vereniging.


Anders liep het tijdens het concours in 1947 in Diepenheim.
Vol goede moed arriveerde men daar. 
De mededeling dat er maximaal 2 consumpties per persoon mocht worden besteed was een teleurstelling, alleen bekenden mochten er meer hebben. 
In de loop van de dag hadden ze zich voldoende bekend gemaakt (1ste prijs), want ze kwamen in een beschonken toestand terug in Kilder. 
De 2 consumpties zullen 2 halve liters jenever zijn geweest in plaats van 2 borrelglaasjes. 

De dirigent Martin Jansen heeft zijn vrouw verteld, dat hij de hele dag thee heeft gedronken.
Of de echtgenote dit geloofde is niet bekend. 


Het concours in 's-Heerenberg in 1951 had ook zijn natje, maar dan in de slechte betekenis van het woord.
Dit concours werd gehouden in een tent. 
Een najaarsstorm zorgde voor een complete verbouwing van de tent. 
De Kilderse muzikanten mochten toch nog even spelen. 
Volgens insiders was dit "De Waterballade". 
Volledig doordrenkt kwamen de heren terug, een borrel is dan wel op zijn plaats.

Over borrels gesproken, daar waren de leden wel voor te porren.
Tenminste, dat dacht de bevolking van Kilder. 
In de jaren 1948 en '49 kreeg de vereniging ook al snel de bijnaam van "de borreltjesjagers". Hoe kwam dit; nou, heel simpel elk feest, bruiloft etc. werd een serenade gebracht, met als resultaat een borrel. 


Een drukke periode had de harmonie eind 1949, toen kwamen de Indië-gangers terug, een feest op zich.
Voor zover ons bekend heeft de harmonie minimaal 12 keer opgetreden. 

Natuurlijk waren er ook processies zoals in Wehl en Kevelaer en concoursen met uitstekende resultaten.
In de meeste gevallen is dit niet bekend bij de Kilderse bevolking.


Tegenslagen heeft de Harmonie ook moeten verwerken.
In 1957 werd besloten om tijdelijk niet meer in het openbaar te verschijnen. 
De harmonie was in ruste. 
De mate van repetitiebezoek was dusdanig, dat het toenmalige bestuur het niet verantwoord achtte om op deze basis verder te gaan. 
De maanden daarop was het gemis van de harmonie een feit. 
De waardering voor en het gemis van de harmonie werd steeds groter en in augustus 1958 werd onder de bezielende leiding van de heer Alofs de aktiviteiten weer verder ontplooid.
Een compleet nieuw bestuur en leden redde het om de Kilderse kermis weer present te zijn.
Een prachtige prestatie kan dit genoemd worden.


De totstandkoming van de Carnavalsvereniging heeft zijn oorsprong gevonden vanuit de harmonie.
In januari 1962 organiseerde de harmonie een carnavalsbal. 
Hieruit ontstond de Supportersvereniging "Eens gezind Wint". 
Deze werd later omgedoopt in Karnavalsvereniging "De Dolbotters". 

De supportersvereniging presteerde het om in een tijdsbestek van 1 jaar voor elk lid een uniform aan te schaffen. 
De overhandiging gebeurde op 8 september 1962.

De aanwinst was zo ontzettend groot, daar de vereniging nog nooit uniformen heeft gehad.
Op deze dag neemt tevens de voorzitter, de heer Alofs, afscheid van de vereniging. 
De nieuwe voorzitter wordt de heer H.L. Lanke.

De jaren 1960-'70 was voor de vereniging een vurchtbare tijd, zowel financiëel als in de prestaties.
In financieel opzicht was dit ten eerste de reeds genoemde uniformen in 1962. 
Ten tweede redde de vereniging het om alle instrumenten te vervangen tegen nieuwe instrumenten. 
Dit gebeurde in 1967. Er werd een bedrag van f 56.000,== bij elkaar gesprokkeld.

Een markant verhaal is nog dat de harmonie in eerste instantie iets meer dan f 51.000 binnen had. 
Een beslissing om een lening af te sluiten van f 5.000,== was reeds genomen. 
Om toch nog geld bij elkaar te krijgen ging een collectant nog eens op pad. 
Hij werd op een gegeven moment overvallen door een heer die zich verdekt had opgesteld achter een struik. 
De geschrokken collectant kreeg de toezegging dat het tekort zou worden aangevuld mits de 'overvaller' anoniem bleef. 
Deze anonieme reddende engel willen we van deze zijde nog eens bedanken. 
Wie het geweest is weten we niet, hij is altijd anoniem gebleven.


Ook heeft de harmonie in deze jaren het hoogst mogelijke bereikt in ons 40-jarig bestaan.
Na diverse promoties hebben de muzikanten in 1969 in Zieuwent gered om te promoveren naar de eerste afdeling.


De beginjaren '70 was voor de harmonie niet zo succesvol.
Door een ledenverloop werd besloten om ons terug te trekken uit de eerste afdeling en opnieuw te starten. 

Door nog eens de koppen bij elkaar te steken, bleek dat er een behoefte was voor een drumband, dat toen een nieuwe ontwikkeling was.
In 1971 was het dan zover om een naamswijziging aan te brengen van harmonie naar muziekvereniging, bestaande uit een harmonie en drumband. 
De drumband is voornamelijk tot stand gebracht door de heren Th. Keurentjes, J. Loef en Th. Berendsen. 
Deze drumband heeft onder leiding van Th. Keurentjes een snelle ontwikkeling gekregen.
Het hoogtepunt was de uitnodiging voor de landelijke kampioenschappen in het Zuid-Hollandse plaatsje Honselersdijk. 
Hier werd een eervolle vijfde plaats behaald. 


Het dal dat de Muziekvereniging had in de beginjaren '70, was aanleiding om een actief jeugdbeleid te voeren.
Met het motto "Jeugd heeft een toekomst" bereikte onze vereniging in 1984 te Wehl weer de tweede afdeling, nadat daarvoor in 1981 te Nieuw-Dijk al de derde afdeling was bereikt.

Naast deze prestaties vervult de harmonie en drumband nog steeds een belangrijke functie innen de gemeenschap.
Serenades op jubilea zijn er veelvuldig. 
Carnaval, Schuttersfeesten, Koninginnedag, Kermis, Eerste Heilige Communie, Intocht van Sinterklaas, verzorgen van de Nachtmis etc. komen jaarlijks terug.

Maar ook bijvoorbeeld een inhuldigingsfeest van Jozef Weyers op 20 september 1976, die zulke goede resultaten had behaald tijdens de Paralympics.
Of het bereiken van de honderdjarige leeftijd van Drikus Balduk op 9 januari 1982.


Uit voorstaande blijkt dat Muziekvereniging "St. Jan" veel activiteiten heeft verricht, ups en downs heeft gehad, goede en slechte resultaten heeft bereikt.
Dit alles komt niet vanzelf, maar is mogelijk gemaakt door onze leden die in de loop der tijd ooit voor onze vereniging heeft gespeeld of nog spelen.

Nieuwe leden komen, oude leden gaan. Een proces dat niet kan worden tegen gehouden.
De stelregel dat "Sint Jan" 500 leden in 40 jaar heeft gehad, klinkt ons niet gek in de oren. 
Wij willen zeker niet suggereren dat een komen en een gaan is, integendeel zelfs.
De vereniging heeft veel honkvaste leden en leden die een hart voor de zaak hebben. 
Diverse leden zijn dan ook langer dan 10 jaar lid van de vereniging.


Ook heeft de vereniging veel jeugdleden.
Opleiding en begeleiding zijn voor deze leden van essentieel belang. 
Door stimuleren en motiveren wordt de vereniging een eenheid. Dit kan niet van de één op de andere dag. 
Een groeiproces is hiervoor nodig. 
Voor de Muziekvereniging is dit proces al 40 jaar bezig.